Kalkulatory operacyjne

Dostępne powietrze = liczba butli × pojemność × (ciśnienie początkowe − rezerwa). Czas = dostępne powietrze ÷ przyjęte zużycie.

To orientacyjne obliczenie planistyczne. Rzeczywiste zużycie zależy m.in. od wysiłku, szczelności, temperatury i użytkownika. Alarm, wskazania aparatu, zasady pracy roty oraz ustalony moment odwrotu mają pierwszeństwo.

Łączny przepływ = liczba prądów × przepływ jednego prądu + dodatkowy przepływ. Zapotrzebowanie = łączny przepływ × czas.

Uwzględnij rzeczywiste wydatki prądownic, napełnianie linii, straty, rezerwę i ciągłość dowożenia lub przetłaczania. Wynik nie jest projektem zaopatrzenia wodnego.

Strata liniowa jest szacowana wzorem Hazena-Williamsa dla wody; przepływ dzielony jest równomiernie między linie równoległe. Składnik wysokości: około 0,098 bar na 1 m różnicy poziomów.

Średnica wewnętrzna i współczynnik C muszą odpowiadać rzeczywistemu wężowi. Armatura, zagięcia, stan węży, pulsacje i nierówny podział przepływu mogą zmienić wynik. Potwierdź parametry na manometrach i według tabel sprzętu.

Przepływ roztworu = powierzchnia × intensywność. Objętość roztworu = przepływ × czas. Koncentrat = objętość roztworu × stężenie / 100.

Intensywność, czas i stężenie wpisz zgodnie z rozpoznaniem, procedurą, kartą środka oraz zastosowanym systemem pianowym. Kalkulator nie dobiera tych parametrów automatycznie.

Obsada robocza = odcinki × roty × ratownicy w rocie. Do wyniku dodawane są dowodzenie, zabezpieczenie oraz wskazany procent rezerwy. Liczba pojazdów wynika wyłącznie z podanej średniej obsady.

To pomoc organizacyjna, nie automatyczny dobór SIS. Rodzaj zastępów, kwalifikacje, sprzęt, podmiany, zabezpieczenie ratowników i odwód określa KDR stosownie do sytuacji.